Interviews

’s Avonds flink feesten en ’s ochtends weer héél vroeg op!

Broodjes gezond smeren, koffie schenken, biertjes tappen en de velden schoonhouden: zomaar een greep uit de vele werkzaamheden die door Activia-leden en vrijwilligers worden verzet tijdens het Pinkstertoernooi. Floortje van de Kerkhof heeft er jarenlang mede voor gezorgd dat dit allemaal op rolletjes liep.

Site Floortje2 1 Samen met Janneke Jans en Inego Theunissen heeft Floortje van de Kerkhof er de laatste jaren flink op los gepuzzeld om een sluitende planning voor de vrijwilligerswerkzaamheden in elkaar te draaien. “Ik werd hier een jaar of zeven geleden voor benaderd en het leek me meteen en leuke klus”, stelt Van de Kerkhof. De geboren Rijkevoortse – momenteel woont ze in Den Bosch – speelde op dat moment nog in het Activia-shirt, maar staat inmiddels alweer vier jaar in de clubkleuren van eerstedivisionist VVC Vught in het veld. Dat is ook de reden dat ze dit jaar het coördinatiestokje heeft overgegeven. “Ik ben nu alweer een tijdje weg bij Activia en ik ken hier steeds minder mensen, dus dat maakt het lastiger om de juiste personen bij de juiste werkzaamheden in te delen.”

 

De werkzaamheden van het coördinerende drietal bestonden uit een aantal avonden – “heel gezellig met een biertje erbij” – om de planning rond te krijgen en daarnaast het bewaken en eventueel bijsturen van het ‘werkschema’ tijdens de toernooidagen zelf. “We namen ieder twee dagdelen voor onze rekening”, licht Van de Kerkhof toe.

 

En dat brengt haar ook meteen bij het enige nadeel aan haar taak: “Als verantwoordelijke voor de planning moet je één ochtend al heel vroeg op het terrein zijn, ook al heb je het de avond ervoor flink laat gemaakt in de feesttent. Maar ach, dat hoort er gewoon bij. Lastiger wordt het als er ingeplande leden zijn die óók tot in de vroege uurtjes hebben gefeest en vervolgens door hun wekker heen slapen. Dan kom je ineens handen te kort.”

Toen het evenement drie jaar geleden verhuisde naar sportpark De Laan was het voor de coördinatoren even aftasten. “Maar eigenlijk is dit allemaal heel goed verlopen. Het was vooral even wennen aan de praktische zaken, zoals ‘Waar liggen de vuilniszakken?’ en dat soort dingen.”

 

Dat Van de Kerkhof haar rol van coördinator heeft neergelegd, betekent niet dat ze het Pinkstertoernooi nu links laat liggen. Integendeel: de middenaanvalster is al jarenlang ook als volleybalster aanwezig op het toernooi en is dat ook dit jaar van plan. “Als alles goed is schrijft VVC ook weer een team in”, meldde ze enkele weken voor Pinksteren. Vorig jaar eindigde de Vughtse ploeg op de tweede plaats.

 

“Het is leuk om hier te volleyballen, maar we komen vooral ook om te feesten”, stelt Van de Kerkhof resoluut. Dus ook als VVC onverhoopt niet mee zou doen, komt ze met bevriende ploeggenoten naar Sint Anthonis. “Het Pinkstertoernooi is voor mij ook een beetje een reünie. Ik zie hier veel bekenden. Dus spelen of niet: we komen hoe dan ook weer met ons tentje naar camping Urena. Dat doen we al jaren en dat blijven we ook doen.”

Al twintig jaar bij de technische dienst: ‘Het blíjft mooi en vooral ook gezellig’

 

Kilometers elektriciteitskabel, een compleet rioleringsstelsel en een flink noodaggregaat: het is gesneden koek voor Twan Barten en Matt Verhoeven. Al zo’n twintig jaar voorzien ze het terrein van het Pinkstertoernooi van water en stroom.

Site Matt Twan1 2 “Of we een draaiboek hebben? Jazeker! Maar nee, echt veel kijken we er eerlijk gezegd niet in. We weten onderhand wel wat er allemaal moet gebeuren.” Aan het woord zijn twee routiniers van de technische dienst van het Pinkstertoernooi: Twan Barten en Matt Verhoeven. “We zijn er twintig jaar geleden eigenlijk gewoon een beetje ingerold. Het is mooi werk om te doen én vooral ook heel erg gezellig”, vindt Barten.

Met de gezelligheid begint het al tijdens de Koninginnenacht op 29 april. Verhoeven: “Dan gaan we traditioneel met ons clubje barbecueën. Nee, nog niks voorbereiden, maar gewoon met zijn allen een feestje bouwen.”

Op de maandag voor het Pinksterweekend gaan dan de handen – ongeveer twintig paar – onder leiding van Jo van Diessen écht flink uit de mouwen. Elke avond van half zeven tot vaak middernacht en op vrijdag de hele dag.

Sinds het toernooi op sportpark De Laan wordt georganiseerd, heeft de technische dienst behoorlijk meer werk te verzetten dan in het ‘Remmensbergtijdperk’. Barten: “We beginnen op maandagavond met de verlichting van de Ledeackersestraat en het onverharde pad naar camping Urena. Daarna volgt het terrein zelf en de feesttent.” Daarnaast zorgt de technische dienst ondermeer voor de watervoorziening, het opbouwen van de velden en het plaatsen van de reclame-uitingen.

Vooral het eerste jaar op de nieuwe locatie was het flink aanpoten. “We hebben toen vanaf de weg tot halverwege het trainingsveld riolering aangelegd”, licht Verhoeven toe. “Ook hebben we toen bij het afbreken precies genoteerd welke kabels waar hadden gehangen, zodat dit het jaar daarop makkelijk weer terug te hangen was. Al hebben we toen ook alweer het een en ander aan moeten passen omdat er een grotere tent kwam te staan.”

De mannen staan tijdens het toernooi elke ochtend om acht uur paraat om na het feestgebeuren – “waar we zelf ook graag bij zijn” – het complete terrein weer klaar te maken voor het volleybal. Kassa’s worden omgebouwd, hekken verplaatst, het terrein wordt opgeruimd en de netten van de velden weer opgehangen. Overdag en ook ’s avonds zijn er altijd meerdere mensen van de technische dienst aanwezig om een oogje in het zeil te houden. “Tijdens de feestavonden hebben we backstage-pasjes om in het geval van technische problemen overal toegang te hebben en niet door de bewaking van de band te worden tegengehouden.”

Op Pinkstermaandag wordt al zoveel mogelijk opgeruimd. Barten: “Er zijn dan veel vrijwilligers en leden van Activia aanwezig die mee kunnen helpen. Daar moeten we uiteraard zoveel mogelijk gebruik van maken.”

Het tweetal ziet zichzelf nog jarenlang deel uit maken van de technische dienst. “We vinden het gewoon nog steeds leuk. En mochten we er ooit mee stoppen”, lacht het tweetal, “dan gaan we tijdens het Pinksterweekend met een tentje op camping Urena staan!”

‘Ze komen in januari al vragen of we al kunnen inschrijven’

 

Sinds enkele jaren is de zaterdag voor Pinksteren – de eerste speeldag van het Pinkstertoernooi – compleet ingeruimd voor de Open Nederlandse Jeugdkampioenschappen op Gras. Dat er bij de jeugd veel animo is voor het toernooi bewijst de deelname van Volco, dat dit jaar met liefst negen jeugdteams afreist naar Sint Anthonis.

Site Volco2 1 1Volleybalvereniging Volco uit het Overijsselse Ommen kwam in 2002 voor het eerst naar het Pinkstertoernooi met een Meisjes B-team. Er werd met een tweede plaats meteen succes geboekt en een jaar later werd de kampioenstitel zelfs binnengehaald. Ook in 2007 en 2008 was het Ommense B-team de sterkste ploeg. Het A- en C-team van Volco eindigde toen als respectievelijk zesde en tweede.

Dit jaar levert Volco – ongeacht de resultaten in het veld – zondermeer een noemenswaardige prestatie. Liefst negen jeugdteams – met in totaal ongeveer zeventig sporters van twaalf tot zeventien jaar – hebben zich voor het Pinkstertoernooi ingeschreven. “Het is gewoon een ontzettend gezellig toernooi”, stelt begeleider en coach Martin Schuurman van Volco. “Daar wilden we dit jaar met zoveel mogelijk jeugdleden naar toe. Zo’n toernooi is namelijk ook erg goed voor de teamgeest en het is een mooie afsluiting van het seizoen.”

Dat alle ploegen van zaterdag op zondag overnachten op kampeerboerderij De Esrand, versterkt het clubgevoel nog verder volgens Schuurman. “Overnachten is eigenlijk niet nodig, want binnen anderhalf uur ben je terug in Ommen. Maar we maken van dit weekend meteen een soort jeugdkamp.”

De oudere jeugd is ’s avonds uiteraard van de partij in de feesttent op het sportterrein en de jongere kinderen gaan onder begeleiding naar de kermis in het dorp. Overdag zijn de ploegen op en rond de velden te vinden. “Er is altijd wel wat te zien. Zeker nu we met negen teams zijn kunnen we altijd wel clubgenoten aanmoedigen.” Ook op zondag wordt – als het kan onder een stralende zon – lekker volleybal gekeken. “Wedstrijden op topniveau zijn, zeker voor de jeugd, altijd mooi om mee te maken.”

Dit jaar neemt Volco voor het eerst deel met ploegen die grotendeels in dezelfde samenstelling aan de zaalcompetitie hebben deelgenomen. Andere jaren werden op de drie niveaus selectieteams samengesteld. Ook zijn er dit jaar voor het eerst twee jongensteams bij.

Gezien de resultaten van voorgaande jaren gaat het volleyballen op gras de ploegen van Volco goed af. “Ja, natuurlijk is het niet met zaalvolleybal te vergelijken. Verdedigen is wat lastiger door de gladde ondergrond en de kans om door je enkel te gaan is iets groter. Maar daar trekt niemand zich echt iets van aan. En last van de zon in je gezicht? Ach, dat weegt niet op tegen de voordelen: lekker in de buitenlucht met je favoriete sport bezig zijn.”

Dat het Pinkstertoernooi leeft bij Volco blijkt uit het enthousiasme van de spelers en speelsters. Schuurman: “Ze komen in januari al vragen of we al kunnen inschrijven voor het Pinkstertoernooi.” Het mooie aan de formule van het toernooi is wat Schuurman betreft dat prestatie en ontspanning perfect samengaan. “Het is een NK dus er valt absoluut wat te winnen, maar tegelijkertijd ligt er helemaal geen druk op het geheel. Iedereen staat ontspannen in het veld.”

‘Met zo’n sterk deelnemersveld wordt het lastig dit jaar weer de titel te pakken’

 

Vorig jaar haalde hij met zijn ploeg BSW Volleybal op het Sinttunnisse gras de Nederlandse Kampioenstitel binnen én werd hij uitgeroepen tot beste speler van het toernooi: Bas Swinkels. Ook dit jaar gaat hij met zijn Amsterdamse team de strijd om het kampioenschap weer aan.

Site Bas Swinkels1 1 Tijdens het Pinkstertoernooi van 2008 werd Landstede uit Zwolle in de finale met 2-0 verslagen. “Ja, dat was mooi, vooral omdat we eerder in het toernooi twee keer van ze verloren”, weet Bas Swinkels nog.

De ploeg van het 21-jarige talent uit Vortum-Mullem staat dit jaar niet ingeschreven als BSW Volleybal – een verzonnen naam afgeleid van Swinkels’ initialen – maar gewoon als HvA Volleybal: de naam van het talententeam uit Amsterdam dat in de A-league van de zaalcompetitie speelt.

Het wordt volgens Swinkels moeilijk de titel dit jaar te prolongeren: “Het deelnemersveld is behoorlijk sterk, met veel buitenlandse teams.” Als Swinkels in het veld staat, gaat hij absoluut voor de winst. “Zeker als we het tot de halve finales schoppen, dan wordt het allemaal een stuk serieuzer. Maar anderzijds: hoe ver we ook komen, we gaan ook gewoon feesten, dus liggen echt niet voor tien uur in bed”, lacht de 2.04 meter lange aanvaller. Net als vorig jaar overnacht hij met zijn teamgenoten weer in tentjes bij camping Urena.

Swinkels stapte dit jaar over van HvA naar Omniworld maar keerde halverwege het seizoen alweer terug naar zijn vertrouwde stek in Amsterdam toen de club uit Almere in financiële problemen raakte. “Ik had die stap naar Omniworld gezet omdat het goed voor mijn ontwikkeling als volleyballer zou zijn, maar het is helaas allemaal anders gelopen. Dat was een vervelende periode. Gelukkig vroeg Gido Vermeulen me weer terug naar HvA te komen.” Daar timmerde Swinkels de rest van het seizoen weer flink verder aan zijn persoonlijke ontwikkeling. “Naar mijn gevoel ben ik dit jaar vooral mentaal sterker geworden. Ik laat me echt niet meer gek maken in het veld.”

Zijn volleybalcarrière combineert Swinkels met een studie marketingcommunicatie aan het Johan Cruijff College in Amsterdam. ’s Ochtends gaat hij naar school en ’s middags traint hij. “Het is een behoorlijk vol programma, maar ik doe dit inmiddels al zo lang dat ik er aan gewend ben geraakt en er echt geen moeite meer mee heb. Als ik vakantie heb, heb ik echt tijd over!”

Naast de trainingen bij HvA balt hij nog altijd mee met Jong Oranje, maar vanwege zijn leeftijd maakt hij officieel geen deel meer uit van de selectie. Hij heeft zijn zinnen nu gezet op het Nederlands team en traint ook al volop mee met de ‘grote jongens’ van bondscoach Peter Blangé. “Nee, ik behoor nog niet tot de vaste selectie. Dat zijn allemaal jongens die vijf of zes jaar ouder zijn dan ik. Veel van hen spelen bij een buitenlandse club.”

Dat is wat ook Swinkels uiteindelijk ambieert: spelen in het buitenland. “Dat is echt een droom. En dan het liefst in de Italiaanse competitie: één van de sterkste competities ter wereld.” En de Olympische Spelen van 2012 in Londen? “Dan ben ik 24, misschien nog net iets te jong voor het Nederlands team, maar je weet het natuurlijk nooit.”

‘We hechten veel waarde aan een goede samenwerking’

 

Voor het derde jaar op rij stroomt tijdens het Pinkstertoernooi Bavaria uit de biertap. En wat de brouwerij uit Lieshout betreft krijgt deze samenwerking ook de komende jaren weer een vervolg: “Het Pinkstertoernooi is een evenement waar wij graag onze naam aan verbinden.”

 

Site Bavaria1 1 De organisatie van het Pinkstertoernooi benaderde brouwerij Bavaria toen het contract met de vorige leverancier afliep. “We zijn met de organisatie van het toernooi rond de tafel gaan zitten om de mogelijkheden te bespreken en hebben een aanbieding gedaan”, legt Dorien Braakman van Bavaria uit. De Brabantse brouwer kwam daarbij in vergelijking met andere partijen als beste uit de bus.

Bavaria biedt bij evenementen een totaalpakket, bestaande uit uiteraard de drank – bier, wijn en fris – en daarnaast ondermeer tapmaterialen, koeling en buffetten. De bijbehorende service staat bij de onderneming uit Lieshout hoog in het vaandel: “Onze monteurs zijn verantwoordelijk voor het aansluiten van de leidingen en zorgen ervoor dat er koud bier kan worden getapt. Het enige dat op dit vlak door de organisatie van het evenement moeten worden geregeld, is de aanwezigheid van water en elektriciteit.”

Al bij de voorbereidingen van het Pinkstertoernooi speelde Bavaria een rol: “We denken met de organisatie mee over onder andere de meest efficiënte indeling van de feesttent, de kortste looplijnen voor het personeel en het aantal benodigde opslagcontainers.”

Door het bieden van bijvoorbeeld hectoliterkortingen en kortingen op materialen levert Bavaria ook een bijdrage aan het toernooi in vorm van sponsoring. “In ruil daarvoor krijgen wij uiteraard naamsbekendheid, ondermeer door het bier in bekers met ons logo te tappen.”

Het Pinkstertoernooi is volgens Braakman een evenement dat goed past bij Bavaria. “We richten ons steeds meer op jongeren en die zijn er volop aanwezig. Ja, natuurlijk is bier wat lastig te rijmen met sport, maar het Pinkstertoernooi is veel breder dan dat alleen. Met het feestprogramma in de avonduren bereiken we een heel breed uitgaanspubliek.” Bovendien is het Pinkstertoernooi al jarenlang een succesvol evenement met een goede naam, waar Bavaria graag aan verbonden wil zijn.

Bavaria is bijzonder tevreden over de samenwerking met de organisatie van het Pinkstertoernooi. “Het evenement zit goed in elkaar en we kunnen alles helder met de organisatie afstemmen. Daar hechten wij als leverancier veel waarde aan. Na dit jaar loopt ons contract bij het Pinkstertoernooi af, maar we hopen dat we hier weer een vervolg aan kunnen geven.”

‘Hard werken, maar zeker ook genieten’ 

 

Met de voorrondes voor de Nederlandse Kampioenschappen Jeugd Beach heeft het Pinkstertoernooi dit jaar weer een nieuw onderdeel op het programma staan. Jeugdige talenten komen op Pinksterzaterdag naar het Sinttunnisse zand. De besten van hen volgen wellicht het spoor van Marleen van Iersel, één van Nederlands beste beachvolleybalsters.

Site MarleenvanIersel 1 1Marleen van Iersel (21) werd op vijftienjarige leeftijd geselecteerd voor de Nederlandse Beachvolleybal School (NBS). Ze combineerde haar beachvolleybalcarrière in eerste instantie nog met de zaalcompetitie op eredivisieniveau, maar besloot in 2006 definitief voor het zand te kiezen. Eén van haar beste prestaties tot nu toe is het behalen van de wereldtitel onder de 21 jaar in 2008.

“Beachvolleybal vind ik in z’n geheel mooier”, stelt Van Iersel. “De sfeer eromheen, maar ook de verantwoordelijkheid die je in het veld draagt. Omdat je maar met z’n tweeën bent, moet je veel meer kunnen.”

De Haagse volleybalster – geboren in Goirle – speelde vier jaar lang met Marloes Wesselink. Sinds eind vorig jaar vormt Van Iersel een team met Sanne Keizer. “Marloes en ik waren als team uitgegroeid, dus hebben we besloten op zoek te gaan naar een nieuwe teamgenoot.”

Het eerste toernooi van de World Tour van dit seizoen – eind april in Brazilië – veroverde het kersverse duo meteen de negende plaats. “Er deden 32 teams mee aan het hoofdtoernooi. We zijn absoluut tevreden met dit resultaat. Zeker omdat we merken dat we nog flink progressie kunnen maken.” De Olympische Spelen van 2012 in Londen is op dit moment het belangrijkste doel van het tweetal.

Om met de top mee te kunnen doen, is een intensief trainingsschema een must. In de winter traint Van Iersel zes dagen per week: “Twee keer per dag een baltraining en daarnaast krachttraining. Alleen op zaterdagmiddag en zondag zijn we vrij.” De zomer bestaat vooral uit heel veel reizen en toernooien spelen in alle delen van de wereld, van Thailand tot Brazilië en van Moskou tot Dubai.

Veel mensen stellen zich zo’n leven volgens Van Iersel vaak rooskleuriger voor dan het is. “Ja, natuurlijk is het echt genieten en ik zou ook zeker niet anders willen. Maar het is ook hard werken en je hebt weinig tijd om – behalve het hotel en het strand – iets te zien van het land waar je bent.”

Dat ze haar hele leven afstemt op het beachvolleybal ziet Van Iersel absoluut niet als belasting. “Ik heb niet het gevoel dat ik er echt iets voor moet laten. Ik heb mijn hele leven gesport, ben er mee opgegroeid. Dat ik bijna nooit kan gaan stappen vind ik niet erg. Zo’n uitgaansleven trekt me sowieso niet.”

Van Iersel heeft in 2007 meegedaan aan het Pinkstertoernooi. “Erg leuk! Veel publiek en een lekkere relaxte sfeer”, blikt de topsportster terug. Dit jaar kan ze er helaas niet bij zijn. De dagen voor Pinksteren speelt ze een World Tour-toernooi in Seoul. In Nederland is het tweetal deze zomer alleen present bij Grand Slams in ondermeer Amsterdam en Rotterdam.