Interviews

Profvolleyballer Peter Blangé heeft als topsporter de hele wereld gezien. Liefst 500 interlands speelde hij met het nationale team met als kroon op zijn werk de Olympische titel in 1996 in Atlanta. Naast alle internationale successen maakte ‘s werelds bekendste spelverdeler in de jaren ’80 en begin jaren ’90 ook furore op het gras van Sint Anthonis.

peter blange 2Bij het horen van het woord ‘Pinkstertoernooi’ komen de herinneringen bij Peter Blangé meteen weer naar boven. “Het was altijd ontzettend gezellig bij het Pinkstertoernooi. We kwamen met het team altijd al een dag eerder om de eerste feestavond niet te hoeven missen”, lacht Blangé. Halverwege de jaren ’80 reisde de ruim twee meter lange spelverdeler vier jaar op rij met zijn toenmalige club Starlift uit Voorburg naar Sint Anthonis om aan het Pinkstertoernooi deel te nemen.

In 1991 stond hij voor het laatst op het Sinttunnisse gras. Met een speciaal voor deze gelegenheid gevormd team van in Italië spelende internationals schreef hij het toernooi toen zelfs op zijn naam. “Het Pinkstertoernooi is een mooie combinatie van volleybal en feest. Natuurlijk kwamen we om in het veld te presteren, maar dat betekende zeker niet dat we al voor elf uur in ons mandje lagen. Wij zijn ook jong geweest!” Blangé kan zich herinneren dat hij ooit de tent niet eens meer heeft opgezet voor die paar nachtelijke uurtjes die na het feest in sporthal nog restte. “We hebben toen gewoon in de bestelbus geslapen.”

Na zo’n veel te korte nacht viel het voor het team van Blangé regelmatig niet echt mee een topfit team van zes spelers het veld in te sturen. “Maar we maakten het echt niet te bont hoor. We hadden hooguit last van een flinke hoofdpijn.”

Na de toernooiwinst vijftien jaar geleden, heeft het er bij Blangé niet meer ingezeten nog een keer naar Sint Anthonis te komen. “Ik had meestal verplichtingen bij het nationaal team en ook nu kan ik er helaas geen tijd meer voor vrijmaken. Maar ik denk nog altijd met plezier terug aan dit toernooi. Er heerste altijd een echt ons-kent-ons-gevoel. Dat saamhorigheidsgevoel zorgde voor een unieke sfeer. Ik vond het altijd een mooie afsluiting van het reguliere volleybalseizoen.”

Als de 41-jarige oud-international – tegenwoordig is hij trainer/coach van de Rotterdamse eredivisieclub Ortec Nesselande alsmede bondscoach van het Nederlands herenteam – de herinneringen aan het Pinkstertoernooi weer uit de oude doos haalt, ziet hij meteen het drukbezochte zonovergoten grasveld achter de sporthal voor zich. “Het was altijd erg massaal en vooral ontzettend sfeervol. Naast de volleybalwedstrijden was er volop afleiding.” Zelfs de in Sint Anthonis en omgeving wereldberoemde mobiele friettent staat bij Blangé in het geheugen gegrift. “Het terrein van het Pinkstertoernooi was zo’n bekende locatie, dat je er zelfs ’s nachts de weg terugvond.”

Maar de volleybalgoeroe uit Oegstgeest heeft ook een keer meegemaakt dat het toernooi door enorme regenbuien letterlijk volledig in het water viel. “We zaten met zijn allen te hopen dat het zou stoppen met regenen. Maar de organisatie heeft uiteindelijk moeten besluiten de wedstrijden in een sporthal elders te moeten voortzetten. Dat ging helaas ten koste van de typische sfeer van het Pinkstertoernooi.”

Het volleyballen in de buitenlucht op gras heeft Blangé altijd een aparte ervaring gevonden. “Het is vooral erg leuk. Qua sfeer en gezelligheid is het eigenlijk gewoon campingvolleybal, maar dan op hoog niveau. Samen met de feestelijkheden is het wat mij betreft de perfecte formule voor zo’n toernooi.”

John Stubbe is één van de grondleggers van het Beach Volleyball in Nederland. Dit jaar wordt de eerste ronde van de Eredivisie Beach Volleyball, die mede georganiseerd wordt door Stubbe, gespeeld in Sint Anthonis. Een vertrouwde locatie voor de Beach Volleyballer uit Gouda, die jaren geleden als indoorvolleyballer meerdere malen present was bij het Pinkstertoernooi.

john stubbe 1Omdat het Pinkstertoernooi dit jaar haar 50-jarig jubileum viert, wilde de organisatie graag een echte publiekstrekker naar de Sinttunnisse volleybalvelden halen. Dat is gelukt. Vrachtwagens vol zand worden daags voor het toernooi geleegd achter sporthal de Remmensberg. In twee enorme zandbakken komt de Nederlandse Beach Volleyball-top haar kunnen laten zien. “Er komen 32 eredivisieteams, bestaande uit elk twee spelers of speelsters”, legt John Stubbe uit. De organisator van de populaire Citroën City Beach Tour was blij verrast met het verzoek van de organisatie van het Pinkstertoernooi om de Eredivisie Beach Volleyball naar Sint Anthonis te laten komen. “Het Pinkstertoernooi is natuurlijk één van de bekendste internationale grastoernooien van Nederland. Ik heb er zelf erg goede herinneringen aan. In de jaren ’80 ben ik er geweest als speler van onder andere Brevok en DOS en zo’n vijf jaar geleden ben ik nog eens teruggekomen om de sfeer weer eens te proeven en te genieten van het avondgebeuren.” Toch was het voor Stubbe, die in ’91 en ’92 zelf Nederlands kampioen Beach Volleybal is geweest, niet vanzelfsprekend met de Citroën City Beach Tour in het Brabantse dorp neer te strijken. “Normaalgesproken spelen we alleen op het strand of in het centrum van een stad. Dat heeft vooral te maken met de promotionele activiteiten die aan het evenement verbonden zijn. Sint Anthonis voldoet niet aan die eis, maar omdat we de zaterdag van het Pinksterweekend ook een Top Team Cup spelen in Assen – waardoor de sponsors toch aan hun trekken komen – kunnen we meteen daarna doorreizen naar het zuiden”, verklaart Stubbe.

De Beach Volleyball-wedstrijden worden op Pinksterzondag en Pinkstermaandag gespeeld, waarbij de eerste dag de kwalificatie is voor de tweede dag. Het belooft volgens Stubbe een mooi spektakel te worden. “Beach Volleybal is niet te vergelijken met volleybal in de zaal of op gras. Er wordt veel meer aandacht besteed aan het entertainment eromheen. Onder andere met dans en muziek. Daardoor wordt het voor het publiek een unieke belevenis.”

Ook het spelletje zelf is volgens Stubbe, die in 1996 tijdens de Olympische Spelen van Atlanta de Nederlandse Beach Volleyballsters coachte, compleet anders. “Omdat een Beach Volleyball-team uit slechts twee personen bestaat is het bijna een individuele sport. Je kunt je niet verstoppen tussen je teamgenoten, maar moet van alle markten thuis zijn. Je moet zowel aanvallend als passend je mannetje kunnen staan en daarnaast ook nog eens als spelverdeler fungeren. En dat alles moet je de hele wedstrijd blijven volhouden.”

Weer of geen weer: Beach Volleyball-wedstrijden gaan zondermeer door. “In tegenstelling tot volleyballen op gras, is Beach Volleybal niet gevaarlijk als het regent. Het water zakt meteen in het zand, zonder dat het één grote modderpoel wordt”, weet Stubbe. “Alleen wanneer het echt gaat onweren, zal de scheidsrechter de wedstrijd stilleggen, want dan is doorspelen natuurlijk niet verantwoord.”

Stubbe is zelf ook van de partij tijdens het Pinkstertoernooi. Niet als speler, maar als organisator van het evenement. “Het is toch altijd wel prettig om met eigen ogen te zien of het allemaal goed loopt. Bovendien heb ik nu een goede reden om weer een keer naar Sint Anthonis te komen. Dat vind ik te mooi om te laten schieten.”

Volleybalvereniging Gemini-S uit Hilversum komt al jarenlang met meerdere teams naar het Pinkstertoernooi. En vanzelfsprekend is dan ook ‘oude rot in het vak’ Wijbe Koster erbij. Hij coördineert binnen de club de deelname van Gemini-S aan het toernooi en is bovendien trainer/coach van het talentvolle Hilversumse jongens-A-team.

wijbe koster 1Het Sinttunnisse grastoernooi kent voor Wijbe Koster geen geheimen. In de jaren ’60 heeft hij meerdere jaren zelf als speler deelgenomen. En inmiddels is hij alweer zo’n twaalf jaar present met de jeugdteams van Gemini-S. “Het Pinkstertoernooi is een goed georganiseerd toernooi en dat heeft een enorme aantrekkingskracht op onze club. We nemen elk jaar deel.” Dit jaar heeft de vereniging ook een eerste divisie mannenteam aangemeld. “Dat team bestaat helemaal uit jongens van 18 tot 20 jaar oud die de afgelopen jaren ook hebben deelgenomen aan het jeugdtoernooi.”

Ook het jongens-A-team dat Koster mee traint en coacht is alweer voor het derde jaar present. “Dit jaar doen we voor het eerst mee bij de A-jeugd. Het team heeft weliswaar maar drie echte A-spelers – de rest is nog B- en C-jeugd – maar toch wilden we ons dit jaar inschrijven voor de A-poule.” Het team met jongens in de leeftijd van 14 tot 16 jaar werd dit seizoen kampioen van de Holland Topjeugd en heeft dus behoorlijk wat in haar mars. Koster: “De jongens zijn ontzettend gemotiveerd. Meedoen met de A-jeugd is een enorme uitdaging. We kijken wel hoe ver we kunnen komen. Ik besef absoluut dat het nog een heel jong team is en één of twee jaar leeftijdsverschil kan in het veld veel uitmaken. Maar het wordt zondermeer een mooie ervaring.”

Koster heeft de ontwikkeling van het jeugdtoernooi als onderdeel van het Pinkstertoernooi door zijn jaarlijkse aanwezigheid van dichtbij meegemaakt. “Het aantal deelnemende jeugdteams stijgt ieder jaar. En ook kwalitatief zit het jeugdtoernooi steeds beter in elkaar.” Toch vindt Koster het jammer dat nog een groot deel van de Nederlandse top ontbreekt en dat het aantal jongensteams in verhouding tot de meisjesploegen veel kleiner is. “Maar dat is natuurlijk ook iets dat in de loop der jaren nog kan groeien.”

Naast de prima organisatie van het Pinkstertoernooi is Koster ook buitengewoon goed te spreken over de kwaliteit van de velden. “De velden liggen er strak bij en de ondergrond is van goede kwaliteit. Dat is een sterk punt van het Pinkstertoernooi, want ik weet uit ervaring dat dit echt niet bij alle grastoernooien tip top in orde is.”

Net als Koster verheugt ook zijn jongens-A-team zich weer op het Pinksterevenement. “Het is vooral leuk om er met het hele team op uit te gaan. Dat versterkt het groepsgevoel. Bovendien kijken de spelers er naar uit op hoog niveau te volleyballen tegen voor hen nog onbekende ploegen.”

Kosters jongens voelen zich als een vis in het water wanneer er in de buitenlucht wordt gevolleybald. “Wij hebben met onze club de luxe omstandigheid dat wij een eigen clubhuis hebben, met veel ruimte daaromheen. In het voorjaar en de zomer creëren we hier een aantal beachvolleybalvelden. Na afloop van de zaalcompetitie wordt er dan buiten getraind. De animo voor deze buitentrainingen en onderling georganiseerde wedstrijdjes is enorm groot.” Ook Koster zelf is enthousiast over volleyballen op gras. “De allround kwaliteiten van de spelers komen op gras veel meer tot uiting dan in de zaal. Zo’n toernooi is voor mijn team dan ook een mooie gelegenheid om veel te leren en ervaring op te doen.”

Voor het succesvolle Meisjes C2-team van TSL Activia – dit jaar voor de tweede maal op rij regiokampioen van de zaalcompetitie – is het Pinkstertoernooi een thuiswedstrijd. Naast de volleybalwedstrijden is er voor de 14-jarige meiden van trainer/coach Rudi Kun Kuti ook nog tijd voor de zon en wordt het nodige vrijwilligerswerk verzet. Drie C2-meisjes – Noëlle Derks, Marloes Ermers en Jolijn Luijckx – aan het woord over hun ‘eigen’ grastoernooi.

activia mc2 1Hoe vinden jullie het om mee te doen met het Pinkstertoernooi?

“Erg leuk!”, roept Jolijn meteen. “Dit wordt de derde keer dat we meedoen. Het is leuk om met andere teams kennis te maken.” “Ook is het leuk een keer buiten te volleyballen, lekker bruin worden in de zon”, vindt Noëlle. “En natuurlijk is het hartstikke gezellig”, vult Marloes aan.

Gaan jullie voor de winst of voor de lol?

“Voor de winst!”, klinkt het in koor. Jolijn: “Als we in het veld staan zijn we superfanatiek. Dan willen we winnen. Lol trappen doen we na de wedstrijden.”

Hebben jullie kans om het toernooi in jullie categorie te winnen?

“Omdat we weer regiokampioen zijn geworden behoren we wel tot de favorieten”, weet Marloes. “Ik geef onszelf een goede kans.” Noëlle: “Vorig jaar hebben we het ook al goed gedaan bij het Pinkstertoernooi. We hebben toen gelijk gespeeld tegen Volleybalschool Sourcy en daar spelen allemaal talenten in.”

Wat vinden jullie van volleyballen op gras?

Noëlle: “Het is heel leuk, maar wel lastiger dan in de zaal omdat je minder goed kunt glijden en sneller geblesseerd kunt raken door gaten in het veld.” “Ook de zon is vervelend als je er recht inkijkt”, zo vindt Marloes. “Maar met een pet en zonnebril is dat probleem gelukkig een stuk minder.”

Jullie spelen zelf op de zaterdag. Gaan jullie op zondag en maandag ook naar de wedstrijden van de senioren kijken?

“Jazeker”, knikt het drietal. “Het is leuk om te zien en je kunt er ook veel van leren”, vindt Noëlle. Marloes: “Ik vind het vooral leuk om naar de vrouwen te kijken. Dat is meer onze techniek. De mannen slaan veel harder.”

Gaan jullie ook naar de feesten in de sporthal ’s avonds?

“Nee, daar zijn we nog net te jong voor”, stelt Jolijn. “Bovendien kennen we er bijna niemand, dus is het voor ons minder leuk. We gaan wel stappen bij Bos All-in, daar zijn veel meer leeftijdsgenoten.” Noëlle: “Misschien dat we volgend jaar wel naar de Pinksterfeesten gaan, maar dat zien we dan nog wel.”

Jullie komen niet alleen naar het Pinkstertoernooi om te volleyballen, maar ook om te werken, toch?

Marloes: “Klopt, als lid van Activia moet je tijdens het toernooi ook vrijwilligerswerk doen. Dat doen wij dus ook al sinds we bij de mini’s zitten. Het is heel leuk om te doen, behalve als je ’s ochtends al heel vroeg moet!” Jolijn vult aan: “Wij moeten bijvoorbeeld papier en afval prikken rond de velden. Dat is vooral leuk omdat je dan intussen ook naar de wedstrijden kunt kijken. Of we moeten glazen ophalen. Als je dan flink doorwerkt, heb je tussendoor steeds best lang pauze en dat is wel relaxed.”

Dit jaar zijn er voor het eerst ook beachvolleybalwedstrijden tijdens het Pinkstertoernooi. Wat vinden jullie daarvan?

“Beachvolleybal is hartstikke leuk. In de zomer gaan we ook vaak beachvolleyballen achter de sporthal”, vertelt Jolijn. “Het lijkt ons leuk naar de Nederlandse top van het beachvolleybal te gaan kijken.”

Al meer dan vijftien jaar komt Jan Berendsen als volleybaltrainer op het pinkstertoernooi in Sint-Anthonis. De 51-jarige oefenmeester van het Oldenzaalse Arke/Pollux was er jaren geleden voor het eerst met de dames van Shock uit Cuijk. Hij was zo onder de indruk dat hij elk jaar met zijn verschillende teams terugkwam naar het grastoernooi. “Vanaf de eerste dag heb ik mijn hart verpand aan Sint-Anthonis”, zo zegt de succesvolle damescoach, wiens ploeg komend weekeinde de Open Nederlandse titel mag verdedigen.

jan berendsen 1“Ik was behoorlijk onder de indruk van het hoge niveau”, herinnert Berendsen zich als de dag van gisteren. “Maar ook de gezelligheid en de sfeer zijn me erg bijgebleven. Ik heb het idee dat de kwaliteit van de buitenlandse teams die komen iets is achteruit gegaan, maar die geweldige sfeer is nooit veranderd.” De goede ambiance is ook een van de belangrijkste redenen dat de in Hengelo woonachtige trainer dit jaar weer naar Sint Tunnis komt. Want coachen zal hij  niet doen tijdens Pinksteren. “Ik kom vooral voor de sfeer overdag”, lacht de Twent. “Het avond- en nachtprogramma laat ik aan mij voorbij gaan. Dat ik niet als coach actief ben komt omdat mijn dames even behoefte hebben aan wat vrijheid. We hebben het hele jaar hard getraind en daarmee wonnen we de landstitel en de nationale beker. Nu mogen ze het een paar dagen zelf uitzoeken. Ik kom gewoon lekker genieten van mooi volleybal en sfeer proeven. Het mooie van dit toernooi is ook dat je al je tegenstanders eens een keer in informele sfeer ziet.Dat is erg leuk. Er komt bijvoorbeeld ook een ploeg waar we dit seizoen nog Europacupvolleybal tegen hebben gespeeld, VK Belbusinessbank uit Wit-Rusland. Ik verheug me erop om die mensen weer eens te zien.”

Maar er is nog een drijfveer die de Tukker naar Noordoost-Brabant voert. “Het is de ideale plek om speelsters te scouten”, geeft Berendsen toe. “Ik zal zeker in de gaten houden of er wat spelersmateriaal voor mij bij zit.”

Vorig jaar won Arke/Pollux het toernooi bij de dames. Het was voor het eerst dat Berendsen Sint-Anthonis verliet met de hoofdprijs. Zijn ploeg liet in een mooie finale Longa’59 uit Lichtenvoorde achter zich. “Het is mooi als je deze prijs wint. Want dit evenement heeft zeker een bepaald aanzien in de volleybalwereld. Mijn dames zouden dit jaar  na de landstitel in de zaal ook graag het Open NK op gras willen winnen. Staat leuk op de erelijst.”